| Bulgarian |
| has gloss | bul: Остиарий, от лат. ostiarius (ostium = врата), означава "вратар", "портиер". В Римската империя остиарий е бил най-често роб, които от своята cella ostiaria (келия до вратата) е пазел домашния вход. |
| lexicalization | bul: остиарий |
| German |
| has gloss | deu: Ein Ostiarius (lat. von ostium = Tür, eingedeutscht Ostiarier; auch Janitor) war die Bezeichnung eines Türstehers im Römischen Reich. Dieser war meist ein Sklave, der von seiner cella ostiaria (etwa: zur Tür gehörige Kammer) aus den Hauseingang bewachen sollte. |
| lexicalization | deu: Ostiarius |
| French |
| has gloss | fra: Jusquen 1972, loffice de Portier constituait le premier degré des ordres mineurs. |
| lexicalization | fra: portier |
| Italian |
| has gloss | ita: Ostiario (letteralmente portinaio, dal latino ostium - porta) era il chierico che aveva ricevuto l'ostariato, cioè il primo degli ordini minori. Prevedeva il compito di aprire e chiudere le porte della chiesa e di custodirla. Durante le celebrazioni liturgiche particolarmente affollate dirigeva i movimenti dei fedeli. |
| lexicalization | ita: Ostiario |
| Dutch |
| has gloss | nld: De ostiarius (deurbewaarder, deurwachter of koster in het Nederlands, van het Latijn ostia = deur) is de eerste wijdingsgraad van de lagere wijdingen. |
| lexicalization | nld: Ostiarius |
| Polish |
| has gloss | pol: Ostiariusz - duchowny katolicki, który otrzymał pierwsze ze święceń niższych (kolejne to lektor, egzorcysta i akolita). W Starym Testamencie istnieli wyznaczeni stróże, którzy otwierali o świcie bramy świątyni, pilnowali do niej wchodzących. W pierwotnym Kościele wprowadzono taką posługę w miejscach gromadzenia się wyznawców Chrystusa. Czuwali oni, by na zgromadzenie nie przychodzili nieochrzczeni, w razie niebezpieczeństwa ostrzegali, a po homilii pilnowali opuszczenia kościoła przez katechumenów oraz pokutników. Pełnili też funkcje posłów biskupich. Nałożono na nich również obowiązek dzwonienia na nabożeństwa . |
| lexicalization | pol: Ostiariusz |
| Portuguese |
| has gloss | por: Ostiário (do latim Ostiarius: porteiro) era um membro da Igreja Católica a quem competia tomar conta das chaves e da porta dos templos. Também era incumbido de, em alguns lugares, tocar os sinos e cuidar do templo, funções agora acumuladas pelo sacristão. Os candidatos ao sacerdócio sempre eram iniciados pela recepção desta Ordem Menor. Historicamente, durante o sacrifício da Missa, o ostiário ficava na porta da igreja, cuidando para que ninguém chegasse demasiadamente perto do altar e incomodasse o sacerdote ocupado na celebração do mistério. |
| lexicalization | por: ostiário |
| Russian |
| has gloss | rus: Остиа́рий — в Католической церкви один из чинов церковнослужителя, отменённый во второй половине XX века при введении современного римского обряда. |
| lexicalization | rus: остиарий |
| Castilian |
| has gloss | spa: El portero u ostiario (del latín ostiarius, que a su vez procede de ostium, que significa puerta) era el clérigo que había recibido la primera de las órdenes menores y tenía a su cargo abrir y cerrar la puerta de la iglesia, así como guardarla, llamar a tomar la comunión a los dignos (rechazando a los indignos) y conservar las cosas sagradas: es el guardián del Santísimo Sacramento que se oculta en el sagrario. |
| lexicalization | spa: ostiario |
| Swedish |
| has gloss | swe: Ostiarius (lat., dörrvaktare), var i den gamla kristna kyrkan namn på den kyrkotjänare som stod vid ingången till gudstjänstlokalerna, avhöll obehöriga från att inträda och anvisade de gudstjänstbesökande deras platser. I den västerländska kyrkan kallades denne tjänare även janitor, i den österländska thyroros eller pyloros. |
| lexicalization | swe: Ostiarius |